سینما مان شان

Companion

همدم

خلاصه‌ی فیلم:

ربات هایی ساخته شده اند تا به عنوان همدم و شریک عشقی انسانهایی که به آنها نیاز دارند،استفاده شوند.مشکل وقتی آغاز می شود که انسانها به همین حد راضی نبوده و خواسته های بیشتری مطرح می کنند.

امتیاز در سایت IMdb (از ده امتیاز):۶.۹

امتیاز در سایت متاکریتیک(از صد امتیاز):۶۸٪

امتیاز در سینما مان شان(از پنج امتیاز):۳

داستان فیلم:

جاش و آیریس که عاشقانه یکدیگر را دوست دارند برای گذراندن تعطیلات به ویلای یک دوست می روند که در مکانی دنج و خلوت واقع شده.آیریس از اینکه برای اولین بار دوستان جاش را ملاقات می کند و با آگاهی از این که دوست دختر سابق او به نام کت هم در ویلا حضور دارد،نگران است و سعی می کند جاش را از سفر منصرف کند اما موفق نمی شود.در ویلا همه دوستان جاش حتی کت از آنها استقبال می کنند ولی میزبانشان که مرد روس پولداری به نام سرگئی است،از همان ابتدا توجه متفاوتی به آیریس نشان می دهد.

صبح روز بعد وقتی سرگئی در کنار دریاچه تلاش می کند به آیریس تعرض کند،توسط او به قتل می رسد.آیریس سراسیمه نزد بقیه آمده و توضیح می دهد که در دفاع از خودش مرتکب این جنایت شده.اما بر خلاف تصورش همگی او را به صندلی بسته و برای قدم بعدی،دچار اختلاف و بحث با هم می شوند.آیریس انتظار دارد حداقل جاش از او حمایت کرده و کمکش کند ولی در عوض جاش پرده از حقیقت عجیبی برداشته و رازهایی را برای آیریس برملا می کند که ظاهرا همه به جز او از آن اطلاع داشته اند.

آیریس موفق به فرار شده و از ویلا می گریزد و بقیه در حالی که به دنبالش هستند،درگیر مسایل و حوادث مختلفی شده و کشته می شوند.آیریس که متوجه شده نمی تواند از کسی حتی پلیس کمک بخواهد،تصمیم می گیرد برای نجات فقط به خودش متکی بوده و راهی بیابد.

درباره‌ی فیلم:

ژانر علمی تخیلی به خصوص از نوع رباتهای انسان نما و هوش مصنوعی،همیشه پرمخاطب بوده و علاقه مندان بسیاری را جذب می کند.حالا وقتی چاشنی جنایی و تریلر هم به آن افزوده می شود هیجان فیلم هم چند برابر شده و قطعا تماشایش جذاب و سرگرم کننده خواهد بود.

فیلم از همان ابتدا مدام در حال نشانه گذاری و باقی گذاشتن ردپاهایی است که بیننده در ادامه متوجه معنای آنها شده و در واقع دیالوگها و کنشهای شخصیتهای فیلم،به تدریج برایش معنا می یابد و همین بزرگترین غافلگیری و عامل ایجاد جذابیت در فیلم است.

اگر شخصیتهای فیلم را در دو جبهه دسته بندی کنیم یک طرف رباتها هستند که بالذات هیچ بدی ندارند و حتی نمی توانند دروغ گفته یا به کسی آسیب برسانند و آنچه هم از آنها سرمی زند،بر اثر بی اختیاربودنشان در برابر انسانهاییست که برنامه ریزیشان کرده و در واقع از آنها سوء استفاده می کنند.اما در جبهه مقابل انسانها هستند که کلا بد هستند و تمام بدیهایشان را هم آگاهانه و با اختیار کامل انتخاب می کنند.در واقع همین که خود را مالک همدم ها دانسته و آنها را وامی دارند که مجری محض خواسته هایشان باشند،خود مبدا و منشا همان بدی است.به قول یکی از دوستان،آنها «برده داران مدرن» هستند.

اما نقطه ضعفهایی هم کمابیش در لابلای فیلم به چشم می خورند که نمی توان نادیده گرفت.خشونتهای ناگهانی و افراط یکباره در صحنه های خونین قتلها و اغراق در صحنه های جدال مهمترین وصله بی ربط در فیلم است.به علاوه در خط اصلی داستان هم گاهی منطقی که خود فیلم بر مبنایش ساخته شده،زیر سوال می رود.به عنوان مثال اگر جاش یا هر کس دیگر قادر است با یک لمس ساده همه چیز را به حالت اول و به قول معروف به تنظیمات کارخانه بازگرداند و اتفاقا در مورد ربات دوستش هم همین ترفند را به کار می گیرد،چرا برای ربات خودش این کار را انجام نمی دهد و دست به دامن انواع راههای پیچیده و خشونت باری می شود که کل فیلم بر اساس آن شکل گرفته؟!و در انتها هم به ناچار باید همدم خود را به دست شرکت سازنده بسپارد آن هم نگران از چیزهایی که دیده و به خاطر سپرده و ممکن است برملا کند.چرا جاش فقط با یک لمس همه چیز را به حالت اول درنمی آورد تا نگران دانسته های ربات شورشی خود نباشد؟

اما از همه این نکات که بگذریم،فیلم می تواند مورد سرگرم کننده و خوبی برای یک دورهمی دوستانه یا خانوادگی باشد به این شرط که کسی از میان جمع،غافلگیریهای فیلم را لو نداده و لذت تماشایش را از همراهان نگیرد!